“Vicenza in Lirica” Festivali, İtalyan çağdaş opera sahnesinin en dinamik oluşumlarından biridir ve İtalyan mimar Palladio’nun başyapıtı olan ve UNESCO Dünya Mirası listesinde yer alan olağanüstü Vicenza Olimpik Tiyatrosu’nda düzenlenmektedir. Dünyada eşi benzeri olmayan bu ortamda Festival, sanatsal kaliteye verdiği önem, genç yetenekleri destekleme çabaları ve uluslararası izleyiciyle diyalog kurabilen özgün prodüksiyonlar yaratma konusundaki başarısıyla öne çıkmaktadır.

Ankara’da sahnelenen konser, Festival’in bir projesinden doğmuştur: Wolfgang Amadeus Mozart’ın “Figaro’nun Düğünü”nün bir uyarlaması olup, 2025 yılının Eylül ayında, Festival’in on üçüncü edisyonu vesilesiyle Olimpik Tiyatro’da sahnelenmiştir. Konser formatındaki bu versiyon, operanın teatral ve müzikal özünü korurken, Mozart’ın besteciliğindeki inceliği ve karakterlerinin canlılığını ön plana çıkarmaktadır.

Başroller, “Concetto Armonico” tarafından, Venedik ilinin Rottanova di Cavarzere kasabasında doğan ve 20. yüzyıl müziğinin önemli figürlerinden biri olan büyük orkestra şefi Tullio Serafin’in anısına düzenlenen “Tullio Serafin Uluslararası Opera Yarışması”nın kazananları tarafından üstlenilmiştir. Piyanoda, “Vicenza in Lirica” Festivali’nin resmi piyanisti ve “Concetto Armonico”nun daimi işbirlikçisi olan, uluslararası alanda tanınan sanatçı Maestro Marcos Madrigal yer alıyor.

“Concetto Armonico”, “Vicenza in Lirica” Festivali ve Vicenza Olimpik Tiyatrosu için bu projeyi Ankara’da sunma imkanı özel bir anlam taşıyor: sadece İtalyan sanatının kalitesini yayma fırsatı olarak değil, aynı zamanda son yıllarda Ankara’daki İtalya Büyükelçiliği ile yapılan işbirliği sayesinde sağlamlaşan kültürel diyaloğun somut bir ifadesi olması açısından da. Sayın Büyükelçi’ye ve üç yıldır “Vicenza in Lirica” Festivali sanatçılarının Türkiye’de sahne almasını mümkün kılan herkese içten teşekkürlerimizi sunuyoruz.

Bu proje, kültürleri, duyarlılıkları ve vizyonları birleştirebilen evrensel bir dil olarak müziğin simgesi altında, Vicenza ile Türkiye arasında, Teatro Olimpico geleneği ile uluslararası açılım arasında bir kültür köprüsü oluşturmaktadır.

Andrea Castello, sanat yönetmeni

 

FIGARO’NUN DÜĞÜNÜ (SEÇKİLER)

Mozart’ın operatik dehasının en parlak örneklerinden biri olan Figaro’nun Düğünü (Le nozze di Figaro), yalnızca bir komedi değil; aynı zamanda aşkın, kıskançlığın, sınıf çatışmasının ve insan doğasının zarif bir aynasıdır. Lorenzo Da Ponte’nin librettosu üzerine bestelenen eser, 1786 yılında Viyana’da sahnelenmiş ve kısa sürede opera repertuvarının vazgeçilmez yapıtlarından biri hâline gelmiştir.

Opera, uşak Figaro ile hizmetçi Susanna’nın düğün hazırlıkları sırasında gelişen olayları konu alır. Kont’un Susanna’ya duyduğu gizli arzu, Kontes’in kırgınlığı, genç Cherubino’nun aşk sarhoşluğu ve Bartolo’nun intikam planları; eseri hem mizahi hem de dramatik bir yoğunluğa taşır. Mozart, karakterlerin iç dünyasını yalnızca sözle değil, müziğin ince psikolojik diliyle de görünür kılar.

Bu seçkide yer alan bölümler, eserin duygu dünyasını geniş bir yelpazede yansıtır: Figaro’nun “Se vuol ballare, signor Contino” (“Eğer dans etmek istiyorsanız, küçük Kont bey…”) aryası, hizmetkâr zekâsının aristokrat güce karşı meydan okumasıdır. Cherubino’nun gençlik ateşiyle söylediği “Non so più cosa son, cosa faccio” (“Artık ne olduğumu bilmiyorum, ne yaptığımı bilmiyorum”), aşkın karmaşasını içtenlikle dile getirir. Kontes’in “Porgi amor qualche ristoro” (“Ey aşk, bana biraz teselli ver”) ve “Dove sono i bei momenti” (“Nerede o güzel anlar?”) aryaları ise geçmiş mutluluğa duyulan özlemi, kırgın bir asaletle dile getirir.

Susanna’nın büyüleyici serenadı “Deh vieni, non tardar” (“Ah gel, gecikme”), Mozart’ın melodik zarafetinin en rafine örneklerinden biridir. Figaro’nun alaycı neşesiyle yükselen “Non più andrai, farfallone amoroso” (“Artık dolaşamayacaksın, aşk kelebeği!”) aryası ise eserin mizah damarını keskinleştirir. Finalde, “Pian, pianino…” (“Yavaş, usulca…”) sözleriyle başlayan toplu sahnede yanlış anlamalar çözülür, maskeler düşer ve bütün karakterler barışın aydınlığı içinde birleşir.

Figaro’nun Düğünü, Mozart’ın insan doğasını gülümseterek anlatan keskin zekâsı ile lirizmi birleştirdiği, her dönemde güncelliğini koruyan bir başyapıttır.

 

TULLIO SAFIAN ŞAN YARIŞMASI ÖDÜLLÜ SOLİSTLER

Sanat Yönetmeni: Andrea Castello

Kontes Almaviva: Erica Artina                       Susanna: Claudia Mavilia

Figaro: Ignas Melnikas                                  Almaviva Kontu: Said Gobechiya

Cherubino: Elisabetta Ricci                            Bartolo ve Antonio: Huigang Liu

Don Basilio: Giovanni Petrini                        Piyano: Marcos Madrigal

 

Seçkide Yer Alan Bölümler

I. Perde (40 dk)

No.1 Düet: Cinque… dieci… venti… — “Beş… on… yirmi…”(Susanna, Figaro)
            Resitatif: Cosa stai misurando? — “Neyi ölçüyorsun?” (Susanna, Figaro)
            No.2 Düet: Se a caso madama la notte ti chiama — “Ya hanımefendi gece seni             çağırırsa?”       (Susanna, Figaro)
            Resitatif: Or bene; ascolta, e taci! — “Pekâlâ; dinle ve sus!” (Susanna, Figaro)
            Resitatif: Bravo, signor padrone — “Aferin, efendim!” (Figaro)
            No.3 Kavatina: Se vuol ballare, signor Contino — “Eğer dans etmek istiyorsanız, küçük      Kont bey…”
No.4 Arya: La vendetta, oh la vendetta! — “İntikam, ah intikam!” (Kontes)
No.6 Arya: Non so più cosa son, cosa faccio — “Artık ne olduğumu bilmiyorum, ne yaptığımı bilmiyorum” (Cherubino)
            Resitatif: Ah, son perduto! — “Ah, mahvoldum!” (Susanna)
            No.7 Üçlü: Cosa sento! tosto andate — “Ne duyuyorum ben! Çabuk gidin!” (Susanna, Kont, Kontes)
No.10 Arya: Non più andrai, farfallone amoroso — “Artık dolaşamayacaksın, aşk kelebeği!”

II. Perde (13 dk)

No.11 Kavatina: Porgi amor qualche ristoro — “Ey aşk, bana biraz teselli ver”!” (Susanna, Kont)
No.12 Arietta: Voi che sapete che cosa è amor — “Siz ki aşkın ne olduğunu bilirsiniz” (Kont, Suzanna, Figaro)
No.13 Arya: Venite, inginocchiatevi — “Gelin, diz çökün” (Kont)
No.14 Üçlü: Susanna, or via sortite — “Susanna, şimdi dışarı çıkın” (Kontes)

ara

 

III. Perde (14 dk)

No.17 Düet: Crudel! perché finora — “Zalim! Neden şimdiye kadar…” (Susanna, Kont)
Resitatif: E perché fosti meco — “Peki benimle neden beraberdin?”  (Kont, Suzanna, Figaro)
No.18 Resitatif ve Arya: Hai già vinta la causa!… Vedrò mentre io sospiro — “Davayı çoktan kazandın!… Ben iç çekerken göreceğim” (Kont)

No.20 Resitatif ve Arya: Dove sono i bei momenti — “Nerede o güzel anlar?” (Kontes)

IV. Perde (25 dk)

No.27 Resitatif ve Arya: Aprite un po’ quegl’occhi — “Biraz açın şu gözlerinizi” (Figaro)
No.28 Resitatif ve Arya: Deh vieni, non tardar — “Ah gel, gecikme” (Susanna)
No.29 Final: Pian, pianino… — “Yavaş, usulca…” (Tüm kadro)
(Bu bölümde Bartolo, Antonio’nun partisini üstlenir.)

Terimler40Resitatif: Şarkı ile konuşma arasında anlatım biçimi.
Kavatina: Kısa, sade ve lirik solo parça.
Arietta: “Küçük arya”; kısa ama yoğun ifade taşıyan bölüm.